Ne çok şeyi özledik bu hayatta ve ne çok şey bekledik...Ancak en çok da bu zamanlarda kaybettik dünümüzü ve yarınımızı...Beklerken mutlulukları,yanıbaşımızda durduklarını göremeden ve hep bizimken,varlığını hiçe saydık ve belki de bu yüzden mutsuz olduk...
Gözümüzün önündekini göremeden hep uzakları özledik...Hep bakarken uzaklara,elimizde duran,açıversek avucumuzun içinde olan sevinçleri kendimizden bile sakındık.....
Bu mudur acaba gülmek için hiç uğraşmamamızın sebebi...Aksine gülmezsek erdem sayılması...Ne kadar ciddi isek o kadar adam olduk...Gülerken biz adam değildik...
Bu mudur söylerken sevdiğimizi,olabildiğince cimri davranmamızın sebebi,nehir gibi çağlamak varken şu kısacık ömrümüzde...Her gün her an gidenlerin arkasında bıraktıklarının sadece iyilikleri olduğunu görürken,koşar adımlarla birbirimize kötülük için uğraşmamızın sebebi de bu mudur acaba???Yüzyıllar öncesinde bize söylenen sevgi sözlerini duymazdan gelip,yeni yeni kötülük formülleri geliştirmemizin sebebi...
Anı yaşarken hep yarınları bekledik ve farkına varamadık ertelediklerimizin kendi hayatımız olduğunun.............................................
Erteledik sevgimizi,erteledik aşkımızı,erteledik annemizi,erteledik babamızı,kardeşimizi,arkadaşımızı,dostlarımızı,çocukluğumuzu,gençliğimizi,iyilikleri ille de iyilikleri,gülücükleri,sevinçleri,hal hatır sormayı,merhaba demeyi,güler yüzlü olabilmeyi ve KOCAMAN BİR YAŞAMDI ERTELEYİP KAYBETTİĞİMİZ..................
Halbuki bize yaşayacak son bir gün verilseydi;
Hep aramak isterdik sevdiklerimizi,söylemek isterdik onları ne kadar çok sevdiğimizi ve bunu onların daima bilmesini,aşık olmak isterdik umarsızca,belki ibadet etmek isterdik sonsuz zamana hazırlık için,belki de eğlenmek isterdik doyasıya,kimseyi üzmezdik,incitmezdik,iyi hatırlanmak ve sevilmek isterdik,kocaman bir kalp isterdik dünyayı seven................
NE ÇOK ŞEY YAPARDIK,,,,,,
YAŞAYACAK SON BİR GÜN ÖMRÜMÜZ OLSAYDI****************************
07.09.2BİN5 N******
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder